Özellikle gençlik dönemlerinde anne-babalarıyla iletişim süreçleri sorunlu olan anne-babalar, çocuklarımıza bu sorunları yaşatmamamız gerektiği bakış açısıyla, tüm iyi niyetleriyle “Çocuğumla arkadaş gibiyiz” felsefesini benimseyebilirler.

Ancak arkadaşlıkta eşitlik vardır. Öte yandan ebeveynler çocuklarıyla eşit değil, onların ebeveynidir. Dengeyi korumak çok önemlidir.

Ebeveynlerin çocuklarıyla arkadaş olmaması, onlara sert davranmaları, bağırmaları veya sinirlenmeleri gerektiği anlamına gelmez. Ebeveynler, çocukların desteğe ihtiyaç duyduklarında sığınabilecekleri ve yardım alabilecekleri kişilerdir. Ebeveynler, çocuklarının gelişimine izin vererek yaşlarına ve gelişimlerine uygun sınırlar koymalıdır.

Çocuğunuzla arkadaş olmaya çalışmak bir hatadır. Çocuklar, ebeveynlerinin güçlü duruşuna ihtiyaç duyarlar. Çocuklarımızın hayatları boyunca birçok arkadaşı olacak, ancak gelişimlerinde onlara rehberlik edecek tek bir ebeveyn olacak.