Çocuklar, gözlemledikleri olayları hayal ederek zihinsel imgeler oluştururlar. Zihinsel dünyalarını bu zihinsel imgelerle zenginleştirirler.

Çocuk, doğduğu andan itibaren duyu organlarıyla birçok gözlem yapar. Özellikle yetişkinlere karşı tutkulu olduğu için onları gözlemler, işlerini nasıl yaptıklarını görür, kullandıkları nesneleri inceler, kullanmak ister, kullanmaya çalışır, gerekli bilgileri toplar ve hareketlerini taklit eder. Bu sadece mekanik bir taklit değildir. Temel olarak çocuk ne yaptığını bilir, bir yetişkin gibi olmak ister, kendini yetişkinin yerine koyar. En önemlisi, zihnini ve kişiliğini yapılandırır. Hayali oyununu, titiz bir çaba, neşe, coşku, düşünme ve doğal bir şekilde, ihtiyaçlarına ve isteklerine göre yaratır. Hayali oyun ve rol yapma, çocuk için çok ciddi, çok yapıcı bir uğraştır. Çocuğun hem zihinsel becerilerini hem de kişiliğini geliştirir. Bu nedenle yetişkinlerin, çocuğun hayali oyunlarına ve rol yapma süreçlerine derin bir saygı duymaları ve onu buna teşvik edecek şekilde hareket etmeleri gerekir.

 Hayali oyunlar oynayan bir çocuk, zihnini kullanarak, özgün çabalarıyla, dikkatini özgürce ve coşkuyla yoğunlaştırarak kendini oyuna, oynadığı role verir. Motivasyona ihtiyacı yoktur. Bu rolü memnuniyet, sevinç ve mutlulukla sürdürür. Bu şekilde yaşadığı olayların ve çevresinde olup bitenlerin önemini öğrenmeye, benimsemeye, görmeye ve anlamaya başlar. Onları kontrol etme fırsatı bulur. Gözlemlerinden edindiği izlenimleri ve zihinsel imgeleri örgütleyerek, düzenleyerek ve yaratıcılığını kullanarak pratiğe döker. Bu zihinsel imgeleri güçlendirerek zekâsını geliştirir. Endişeleri varsa giderir. Hayalleri gerçekle ilişkilendirir.

Hayali oyun ve rol yapma, çocukların sosyal gelişiminde önemli bir yere sahiptir. Çocuk, hayali oyun yoluyla sosyal davranışları öğrenir ve benimser.