Her çocuk inanılmaz bir yaratıcılık kapasitesiyle doğar. Bu nedenle çocuğa verilecek eğitimin onun yaratıcılığını ortaya çıkaracak ve geliştirecek nitelikte olması hedeflenir. Çocuğun duygusal, sosyal, zihinsel ve bedensel gelişimi için düzenlenecek tüm etkinliklerin, onun özgün ve özgür olduğunu, farklı ve keşfedici davrandığını, yaratıcılığını ve düşünce zenginliğini harekete geçireceğini vurgulayacak şekilde olması gerektiği vurgulanmalıdır. Bu bağlamda çocuk, duygu ve düşüncelerini oyun ve etkinliklerde, kendiliğinden ve istediği gibi, kendisine en uygun şekilde ifade edebilmelidir. Bu nedenle çocuğun gelişimine yönelik tüm etkinlikler, onun yapıcı, yaratıcı enerjisini ve üretim gücünü harekete geçirecek şekilde yapılandırılmalı ve uygulamaya konulmalıdır. Bu doğrultuda EBEVEYNLER, çocuğun tüm algı, duyum, his, düşünce ve içsel özgürlük deneyimine büyük önem vermeli ve derin saygı duymalıdır.

Her çocuk etrafındaki nesneleri görme, inceleme, duyma, koklama ve tatma konusunda güçlü bir arzuya sahiptir. Her çocukta hareket etme, üretme, çizme, boyama, modelleme, dans etme, şarkı söyleme ve yapıcı olma konusunda güçlü bir içgüdüsel arzu vardır. Bunları geliştirmek için her çocukta beş duyuya dayalı ORİJİNAL algıları, hisleri, sezgileri, hayal gücünü, becerileri pekiştiren ve güçlendiren yaklaşımlar kullanılmalıdır. Bu yaklaşım gerçekleştirildiğinde çocuk kendini olduğu gibi kabul edildiği bir ortamda bulur. Ne yapacağına karar vermek, yaratıcı enerjisini kullanmak, konuyu, üretim yöntemini, süreçleri, araçları özgürce ve benzersiz bir şekilde seçip kullanmak için kendini motive eder. Duyularını, sezgilerini ve hayal gücünü kullanır. Yaratıcı olmaktan ve rol yapmaktan hoşlanır. Etkinliklerde kullanılan araç ve gereçlerin kalitesini keşfeder. Spontane, yaratıcı bir şekilde coşkuyla, etkinliklerle ve rol yapma oyunlarıyla oynar, araştırma ve deney yapar. Tasarımlar ve keşifler yapar. Yeni ve orijinal yöntemler dener. Örneğin, çocuk resminde bir yer veya deniz çizer. Yere çiçekler ve bir ev yerleştirir. Resminin tepesine bir güneş koyar. Bu çocuk, fiziksel çevresini deneyimleriyle özgürce incelemiş ve bu kavramın sembol imgeleri olan yeryüzü ve gökyüzü kavramlarını, görme duyusunu kullanarak, duyularına saygı göstererek ve duygusallığını kullanarak resminde ifade etmiştir. Beş yaşında bir çocuk, kağıdın altına mavi renkle bir buz denizi çizmiş, dalgaları kağıdın tepesine koymuş ve hava çok soğuk olduğu için donduklarını söylemiştir. Bu çocuk ayrıca görme ve dokunma duyularını kullanarak görsel ve dokunsal olarak bazı sembol imgeleri elde etmiştir.